Bir tyrannosaurus rex (dinozor) veya büyük bir böcek yaratmak- bu şeylerin bir zaman yaşamış olması veya belli bir tanımı olması açısından- değişik bir şey. Ama bir insanın kafasında canlandırdığı hayali veya doğaüstü şeyleri anlatırken bu avantajlardan yararlanamıyorsunuz. Jan De Bont'un ve Steven Spielberg'in kafalarında tasarladıkları fikirleri yaratmak için çok yetenekli programlar ve filmde gerçek görünmeleri için süper yüksek çözünürlükteki grafikler kullanmak gerekti. Yaptığımız şey, bir karakterin modelini oluşturup onu sahneye eklemek değildi.

	"Hayalet Perdeler" 1.0 MB QuickTime 3 Movie

Üzerinde durduğumuz sorular ise mesela "Bir hayalet neye benzer?" gibi şeylerdi. Daha sonra bunu oluşturmak için bilgisayarlarda ne gibi işlemlerden geçmesi gerektiğini planlamak gerekiyor. Kullandığımız yeni teknoloji bile bu aşamaları kolaylaştırmadı.

Bir dinozor veya böcek yaratırken başlangıçta oluşturduğunuz modeli tekrar tekrar kullanma avantajına sahipsiniz. Ama The Haunting gibi doğaüstü efektlerin ve çevre efektlerinin bu kadar çok olduğu bir filmi, bu kısıtlı zamanda bitirmek kendi açımdan oldukça zorlayıcı oldu.

Evin canlılığını belirten başka ne gibi olaylara tanık oluyoruz?

Nell'in saçının görünmez bir varlık tarafından Carolyn Crane'nin saçı haline geldiği bir sahne var. İlk önce bu sahneyi aktrisin saçına bağladığımız teller ile yapmayı düşündük ama animasyonla yapabileceğimiz kadar etkili olmayacağını gördük. Sonuçta saçı dijital olarak bilgisayarda yarattık.

Sanırım filmde çok ilginç bir gölgeleme çalışması da var.

Evet. Nell'in odasının mimarisinde, gözlerini Nell'e diken hayalet gölgeler var.

Peki Nell'in yatak odasında geçen sahne için ne diyeceksiniz?

Bu sahne filmin üçüncü bölümü olarak adlandırabileceğim bölümün başında geçiyor. Artık evin canlı olduğuna dair şüphe kalmamıştır ve Hugh Crane'nin varlığı Nell'e sahip olmaya çalışmaktadır. Bütün sahne çocuklarının karabasanlarında olduğu gibi sanki Nell tüm olan biteni hayal ediyormuş gibi çekildi. İlk başta herşey yolunda sanıyorsunuz sonra birden nesneler değişmeye ve tavan içe doğru bükülmeye başlıyor. Sahne ilerledikçe Hugh Crane'nin varlığı tavanda beliriyor ve kendini Nell'e doğru itmeye başlıyor. Tüm bunlar bir halisünasyon tarzında izleyiciye aktarılıyor.

Peki Nell'in yatak odasında geçen sahnede, inşa edilen bir set mi kullanıldı?

Evet ilk başta böyle bir seti kullandık. Daha sonra tavanın hareketlendiği ve canlandığı sahnede kendi oluşturduğumuz setleri kullandık.

Peki animatörleriniz Hugh Crane'nin devasa suratını yaratırlarken çizimlerden mi faydalandılar?

Bunun için Charles Dunning adlı bir oyuncu ile anlaşıldı. Birçok fotoğraf çekimi yapıldı ve bu fotoğraflar scan edilerek animatörlere kullanmaları için verildi.

Peki Dunning'in yüz hareketlerini bilgisayara aktarmak için "motion capture" yöntemi uyguladınız mı?

Hayır, sadece yüzünü bilgisayara scan ederken bir referans olarak birkaç temel hareket yapmasını istedik. Eğer bu aşamada "motion capture" kullansaydık bu filme inandırıcı bir biçimde yansımazdı. Amacımız yaratılan hayali dünya ile insan yüzü arasında bir köprü oluşturmaktı. Bunu yapmak için de tamamen elle yapılan key-frame animasyonu dediğimiz tekniği kullanmak gerekiyordu. Bu derece ayrıntıya, "motion capture" ile kesinlikle ulaşamazdık.

Bir insan yüzüne tamamen elle animasyon kazandırmak hangi şartta olursa olsun en zor animasyonlardan biri olmalı.

Bunu tahmin bile edemezsiniz. Korkunç bir şey.

Bu iş kulağa bir işkence gibi geliyor. Bu iş için size yeteri kadar ödüyorlar mı?

Hiçbir zaman yeteri kadar ödemezler.

Önceki Sayfa

Özel Efekt Ana Sayfa